رمان«ناتمامی» نوشته زهرا عبدی

در حاشیه رمان«ناتمامی» نوشته زهرا عبدی

پیوند خیال انگیز اتفاق های ناتمام

شهر تهران در رمان«نا تمامی» زهرا عبدی، حضور پررنگی دارد. البته تمرکز داستان بیشتر روی دمل های چرکین این شهر تو در تو است که گویی هزارتوی آن پایانی ندارد و راوی داستان به هر گوشه که سرک می کشد با ماجراهای تازه ای مواجه می شود که بیشتر حیرت او را افزودن می کند. داستان با گم شدن دختری دانشجو که اهل جنوب است و در تهران سر پرسودای دارد، شروع می شود، راوی که هم اتاقی اوست به جست و جوی ردپایی از دوستش می پردازد و با اتفاق های تازه و گاه هولناکی مواجه می شود. ماجراهای زندگی لیان جفره ای(دانشجوی ناپدید شده) که از دانشجویان ممتاز دانشگاه است، با اتفاق های زندگی کودکان کار و خیابان مرکزی در دروازه غار تهران به هم گره خورده و این مسئله پای راوی را به مکان های غریب در کلانشهر تهران باز می کند. ذهن راوی همزمان وقایع پیش رو را با وقایع مشابه تاریخی همسان سازی می کند و میدان بیشتری به صور خیال می دهد تا از کنار هم قرار گرفتن اتفاق های مشابه در دوره های مختلف تاریخی به یافته های تازه ای برسد که وجه مشترک همه آنها، همان عنوان تامل برانگیز رمان، «ناتمامی» است که مانند نخ تسبیح این وقایع پراکنده در طول تاریخ را به هم پیوند می زند. مفهوم ناتمامی، در این اثر از منظر راوی، حکمتی دارد که از عادی شدن وقایع جلوگیری می کند. هر چند تلخ و اندوهناک است اما این که از ملال یکنواختی پیشگیری کرده واجد ارزش و صاحب حکمت می شود.

+ نوشته شده در پنجشنبه ۶ مهر ۱۳۹۶ساعت 20:16 توسط علی الله سلیمی |